ผมได้ลองคิดวิเคราะห์ ถึงสาเหตุของปัญหาทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นกับโลกนี้แ้ล้ว แล้วก็มีความเชื่อว่า มันน่าจะเกิดจาก "ความเห็นแก่ตัว" คำนี้คำเดียว เป็นอันตรายมากมาย ใหญ่หลวง ยิ่งกว่า น้ำท่วม ไฟใหม่ หรือว่าโรคระบาด ไดๆ ความเห็นแก่ตัว มีอยู่ในตัวบุคคลแทบทุกคน มากหรือน้อยก็ว่ากันไป แต่ประเด็นก็คือ ความเห็นแก่ตัวดันไปตกอยุ่กับผู้มีอำนาจ ที่มีต่อบุคคลอื่นแล้วก็ใช้มันอย่างไม่รู้จักพอ

ยกตัวอย่างผู้นำ พวกนายก หรือใครๆ ก็ตามหากไม่มีความเห็นแก่ตัวล่ะก็ ประเทศชาติคงเจริญขึ้นเยอะแยะ
หรือแม้แต่ ผู้ว่า นายอำเภอ ไปถึงผู้ใหญ่บ้านก็ยังเป็นกันเลย

อีกอย่างก็พวกพ่อค้าคนกลางที่เอาเปรียบชาวนา
หมอรักษาโรงพยาบาลไม่ค่อยดี ต้องเปิดคลีนิคหรือรักษาเอกชน
ครูไม่ค่อยตั้งใจสอนในห้องเรียน แล้วก็ไปเปิดสอนพิเศษ
และอีกเยอะแยะมากมาย
แต่ที่สำคัญและน่ากลัวมากๆ ก็พวกนักวิทยาศาสตร์นี่แหละ เป็นคนมีความรู้ความสามารถก็จริง
แต่สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์สร้างขึ้นนั้นมีประโยชน์เยอะก็จริง แต่ในอนาคตข้างหน้าดูแล้วน่ากลัวว่ามันจะย้อนกลับมาทำลายมนุษยชาติซะเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของโลกร้อน หรือพวกที่สร้างหุ่น่ยนต์ตอนแรกเห็นในหนังก็ดูสนุกๆ แต่ถ้าหากว่าอนาคตข้างหน้า ยังไม่หยุดพัฒนา ก็มีแนวโน้มจะเป็นอย่างนั้นได้จริงๆ


และทั้งหมดที่พิมพ์มานี้ อยากจะให้ช่วยคิดหาแนวทางแก้ไข ความเห็นแก่ตัว ทำไงดีถึงจะให้สิ่งเหล่านี้หมดไป ก่อนที่อะไรๆ จะสายเกินแก้ คิดหาต้นเหตุของปัญหาได้แล้ว แต่ยังนึกไม่ออกว่าจะทำไง ก็เลยหวังว่า กลุ่มนี้จะเป็นที่พึ่งให้ได้

ช่วยๆ กันแสดงความคิดเห็นหน่อยนะครับ

^.^ p.w

สงสัยว่า ใครๆ ก็ลืม group นี้กันล่ัะมั้งเนี่ย

ไม่เห็นมีคนเข้ามากันเลย

ไม่ได้ลืม แต่คงเพราะแต่ละคนก็มีการมีงานมีธุระกันล่ะครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาว่าง ๆ เลย พี่ ๆ staff ก็หายไปนานแล้วนะเนี๊ยะ (ฮ่า ๆ ๆ ) นี่ก็ คงจะ เป็นความเห็นแก่ตัวล่ะมั้ง ฮ่า ๆ ๆ ๆ เด๋วมาตอบนะ ติดไว้ก่อน

พอดีไม่ค่อยว่างเลยครับ งานประจำ บวกงานพิเศษ

แวะเข้ามาทั้งที ไม่แสดงความคิดเห็นกันเลย

แล้วพี่ Ji O ทำงานพิเศษไรอ่ะครับ

เผื่อว่าสนใจทำมั่ง

^.^ p.w

รับแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยครับ พอดีช่วงนี้รับมาเยอะ

ก็หวังว่าทุกๆคนคงสบายกันดีนะ เห็นGroupเงียบไปเลยช่วงเดือน-สองเดือนนี้

เราต้องมองดูก่อนว่า "ความเห็นแก่ตัว" เป็นสิ่งที่แทรกซึมอยู่ในทุกสังคม ทุกชนชั้น เปรียบประดุจแสงกับเงา เหากับผม บวกกันลบ กบกะไอติมวอลล์ ปานนั้น พระเจ้ากำหนดให้ทุกชีวิตมีความเห็นแก่ตัวเพื่อให้เกิดแรงผลักดันแห่งการกระทำ อย่างที่พระสงฆ์กล่าวว่า "ลองเอาถ่านติดไฟโยนให้ตัวก้อนหนึ่ง โยนให้แฟนก้อนหนึ่ง ดูซิว่าตนจะปัดของใครก่อน" เป็นต้น ไม่เพียงมนุษย์เท่านั้นนะครับ หนึ่งในการคัดสรรตามธรรมชาติก็ล้วนข้องเกี่ยวกับความเห็นแก่ตัวทั้งสิ้น เช่นสิงโตที่เป็นจ่าฝูงจะคลองคู่กับตัวเมียทั้งหมด รวบหัวกินหางแบบไม่แบ่งใครเลย ถ้าเรามองดูเปรียบเป็นมนุษย์ เราคงยอมรับไม่ได้ว่าทำไมไม่แบ่งปันให้เสมอภาคกัน (อันนี้ถือว่ามนุษย์ยังดีที่สตรีมีสิทธิ์เลือกคู่นะจิงป่ะ อิ อิ)หรืออย่างกาเหว่าเห็นแก่ตัวชอบไข่ในรังกา ให้อีกาฟักไข่ให้นั่นแหล่ะ อันนี้ก็เป็นความเห็นแก่ตัวเหมือนกันม่ายช่ายเร๋อ เป็นต้น

ทีนี้ผมมองว่า "ความเห็นแก่ตัว" ก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เกิดปัญหาในทุก ๆ ทาง โดยเนื้อแท้หรอกครับ ในทางจิตวิทยาบอกไว้ว่าเราไม่ควรมองที่ตัวแปรทางด้านลบเพียงอย่างเดียว อย่างที่ชุง (Jung) บอกไว้ว่า ปัจจัยทางบวก และปัจจับทางลบ เปรียบเสมือ ถ่าน (ถ่านไฟฉายนะ ไม่ใช่ถ่านหุงข้าว) ที่มีสองขั้ว หากขาดไปขั้วใดขั้วหนึ่งก็ไม่เกิดแรงดันไฟ แม้ว่าความเห็นแก่ตัว โอเช ว่ามันเป็นลบ มันเป็นสิ่งที่ไม่ดีนั่นล่ะ แต่สิ่งที่ปัจจุบันความเห็นแก่ตัวเป็นปัญหาคือการขาดสมดุลระหว่างบวกกับลบนั้นเอง (นึกถาพหยินหยางของลัทธิเต๋าประกอบ) เช่น หากสังคมมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ไม่น้อยไปกว่าควาเห็นแก่ตัวแล้ว สังคมนั้นก็ยังประคองอยู่รอดไปได้ เหมือนกับสังคมสัตว์อื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็น สิงโต ลิง ไฮยีน่า นกกาเหว่า ประกอบกัน หากขาดซึ่งสมดุลแล้ว ก็เหมือนกับตัวอย่างที่คุณได้กล่าวมานั่นแหล่ะ หากจะสรุปแล้วในความคิดของผมเห็นด้วยกับเจ้าของกระทู้ในสิ่งที่ว่าความเห็นแก่ตัวทำให้เกิดปัญหา แต่ไม่เห็นด้วยที่จะเอ่ยอ้างว่าปัญหาทั้งหมดเกิดจากความเห็นแก่ตัวขอรับกระพ้มมมมม

จริงๆ ที่ผมบอกไปว่าั ความเ็ห็นแก่ตัวเป็นต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดมันก็เกินจริงไปหน่อย แต่ในมุมมอง มันเป็นต้นเหตุหลายๆ ปัญหาเท่านั้นเอง แล้วก็เป็นปัญหาใหญ่ด้วยอ่ะครับ

ถ้าอย่างงั้นจากที่คุณ Aires บอกมาว่า ถ้าเราทำให้ มันสมดุลได้แล้วจะดีหรอ ถ้าอย่างงั้น คนฝ่ายไม่ดี ก็เอาเปรียบคนดีอีกนะสิ
จะเป็นไปได้มั้ยถ้าหากอยากจะให้ ฝ่ายบวกมันมากกว่า สังคมคงจะดีขึ้นอีกเยอะเลย

แต่ลึกๆ แล้วผมเชื่อว่าต้องทำได้นะ

ขอบคุณสำหรับคำตอบนะครับ ที่ทำให้ได้แง่คิดขึ้นมาอีกบ้าง

แต่อยากจะให้คนอื่นๆ เข้ามาช่วยแสดงความคิดเห้นอีกหน่อย

ปอลอ. ถ้าหากเอา นักจิตวิทยา ไปเป็นนายกรัฐมนตรี คงจะดีเนอะ

ผมมีมุมมองว่าความเห็นแก่ตัวเป็นตัวแปรตั้งต้นสำหรับตัวแปรอื่น(ใช้ศัพท์แปลกๆมั้ย)ส่งผลต่างๆซึ่งไม่ค่อยดีมากมาย แต่อย่างไรก็ตามผมอยากให้มองนิยามของคำว่า เห็นแก่ตัว ว่าคืออะไรระดับของความแรงมันแค่ไหนคงจะอธิบายได้ชัดขึ้น อาจจะทำให้มีมุมมองทางบวกบ้างก็ได้
สำหรับประเด็นนี้อยากจะคุยจริงๆว่า ถ้านักจิตวิทยาไปเป็นนายก ผมว่านายกที่มาจากนักจิตวิทยาคงอยู่ไม่ไหว เพราะคนที่จบจิตวิทยาส่วนใหญ่(มั้ง)มักจะคำนึงถึงความรู้สึกผู้อื่นและมักจะให้ความสำคัญกับเหตุผลเชิงศีลธรรม ผมว่าถ้านายกมาจากนักจิตฯละก็ คงเครียดมากถึงมากที่สุดครับ

ไม่ได้อยากจะเถียงเท่าไหร่นะ แต่ด้วยความเคารพจริงๆเลย
อยากจะบอกว่า นักจิตวิทยา เคยเครียดกันด้วยหรอ
เหอๆ
หรือถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆ เค้า็ก็รู้ว่าต้องจัดการกับสภาพอารมณ์นั้นๆ อย่างไร
อีกอย่างทุกวันนี้อ่ะ รัฐบาลคิดถึงแต่เรื่องเศรษฐกิจ คิดแต่หาเงิน
หรือทุกจิตต่างๆนาๆ ซึ่งไม่ได้คิดถึงจิตใจประชาชนอย่างแท้จริง
ไม่เข้าใจคน ไม่รู้แนวทางแก้ปัญหาของคน ทั้งๆที่ต้นเหตุของปัญหา
ทุกอย่างก็เริ่มจากคนนีี่แหละ ถ้าไปตามแก้ปลายเหตุคงไม่จบสักที


แต่ยังไงก็เห็นด้วยกับประโยคนี้ "เพราะคนที่จบจิตวิทยาส่วนใหญ่(มั้ง)มักจะคำนึงถึงความรู้สึกผู้อื่นและมักจะให้ความสำคัญกับเหตุผลเชิงศีลธรรม"

แต่ลึกๆ แล้วในใจก็เชื่อว่าด้านนี้เป็นสิ่งที่ คนในชาติต้องการมากกว่านะ